تبلیغات اینترنتیclose
از پشت عينک دودی( شبنم آذر )
پیچک ( شبنم آذر )
شعر و ادب پارسی
نوشته شده در تاريخ دوشنبه 25 شهريور 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

 

از پشت عينک دودی

شک نمی کند خيابان

به اين خواب کابوسی که ورم می کند در چشم

و می هراساند مرا از اين ۳۶۰ عقربه

اينبار ديگر برای خودم

     -که دستم هنوز بوی باروت می دهد-

 خط می کشم به نشان خانه ای

                                       -که ندارم-

پس می کشم به نشان خانه پدری

                      - که البته سوخته است-

به نشان آن شعری که {شايد بايد در همان کودکی

                               خانه پدری را آتش می زدم

                                و نگاه می کردم که در ميان شعله ها می سوزد}

   شايد امروز بايد 

رويای کودکی ام را تعبيير کنم

در طول راه

 سرخ چشمک می زنند چراغهای خطر

هی هشدار می دهند

آينه پهلو-اجسام از آنچه که می بينيد به شما نزديکترند-

پس

ديگر خط نمی کشم -بی جهت -

در نقطه خودم عمود می مانم

...........اين شعر ادامه دارد..........................

 

 

شبنم آذر

http://shabnamazar.persianblog.ir/1384/5/

برچسب ها : ,

موضوع : شبنم آذر ، خندهای شعر-2, | بازديد : 72